Directón horrek akzioa eta ohiartzuna behar du eta konposizioa superfluo moduan hartu nahi luke, super fluido. Helbururik gabe zein direkzionatua, bapatekoa zein rebotezalea.
Nahi hari ordea organizazioaren hedapena lotzen zaio. Eta zezen zuzenak ezin du konposizioa ahaztu, ezin hartaz aldendu. Adarretik buztanera da bera konposa.

hala balitz, a.m. gauza aldatzen da, ezta?

Orkestrarako partitura bat idazterakoan edota interpretatzerakoan ez al da inprobisatzen?

Eta, bandako zuzendari eta konpositoreak orkestarako idatziko du iraultza, hau da berak zuzendu ezingo duena. Ala banda eta orkesta sinonimoak al dira?

Adierazgarria argazkiaren gainean idatzitakoa: UNA composición orquestal. Konposizioa bera orkestala balitz bezala, askoren artean bildua. Eta bakarra. Baina orkesta gune bat kontsideratuz – antzerki grekoan lez – jendearen eta aktoreen artean dagoena, iraultza erdigune horretan kontsideratzen du argazkiaren komentarista – sloganistak.

a.m.